Er is een leven met osteoporose
Tot vorig jaar stond ik nog voor de klas als juf van groep 8, maar ik besloot te stoppen en te genieten van het leven. Kort daarna viel ik in een tuincentrum over een pallet en brak ik beide ellebogen. Na de operatie werd ik getest op osteoporose, wat verklaarde waarom ik vanuit stilstaande positie meteen twee ellebogen brak.
Mijn wereld stortte een beetje in. Ik zat een week lang te huilen, want ik had gelezen dat er veel dingen niet meer zouden mogen. Geen kleinkinderen meer opvangen, niet meer sporten. Maar als je je er echt in verdiept, valt het allemaal nog wel mee. Dat heb ik gedaan. Ik heb alles opgezocht wat ik kon vinden, in het Nederlands, Frans, Engels en Duits. Toen ik op MBST stuitte, dacht ik: dit is het. Ik kan iets doen en ik wil het doen.
De behandeling zelf vond ik heerlijk: gewoon een uur lang rustig in het apparaat. Daarna ging ik weer terug naar mijn vakantiebestemming. Later ben ik nog een keer gestruikeld en gevallen, en er was niets aan de hand. Dat gaf mij zo veel zelfvertrouwen. Er is echt een leven mét osteoporose, en MBST heeft daar heel veel aan bijgedragen.